Οι "ανθέλληνες" χτυπούν τον Μιχάλη Καλόπουλο

Οι μυστικές υπηρεσίες καμουφλαρισμένες με παράνομους σιχαμερούς αλλοδαπούς και κατ' εντολήν της λέσχης μπίλτεμπεργ(και της Αννας ψαρούδας ) και έπειτα από προτροπή του κίσσιγκερ χτύπησαν την ιστοσελίδα του γνωστού και μη εξαιρετέου Μιχάλη Καλόπουλου. Δεν εξηγείται διαφορετικά το "μαύρο σκοτάδι" που έχει πέσει στον προσωπικό του χώρο εδώ και πολλούς μήνες: www.greatlie.com.

Κάπως έτσι θα περιέγραφαν οι γνωστοί ελληναράδες (και τελευταίως καλοί "φίλοι" του) την περιπέτεια στην οποία έχει πέσει ο αγαπητός Μιχάλης ο οποίος είδε υλικό πολλών χρόνων να εξαφανίζεται δια... μαγείας από το internet. Τι και αν ο άνθρωπος έγραφε και έγραφε εκεί μέσα και κατέθετε τη ψυχή του και έδινε τη προσωπική του γνώση και τα βιβλία του στους φίλους επισκέπτες που είχαν την ιστοσελίδα του ακόμη και ως home page και "έφευγε" καθημερινά με εκατοντάδες e-mail σε ψιλιασμένους χριστιανούς! Τι μπορεί να έγινε; Μάλλον έπεσε θύμα απάτης και ίσως ανταγωνισμού από κάποιους που του κατακρεούργησαν το προφίλ μέσα από αυτήν την ενέργεια, οι οποίοι το πιο πιθανόν αποτελούν σπιούνοι της αρχιεπισκοπής. (η αλήθεια είναι ότι δεν τα καταφέρνω καλά με την συνομωσιολογία). Το Οδυσσειακό πνεύμα φίλε μου Μιχάλη είναι σίγουρα άκρως αναγκαίο με την προϋπόθεση όμως, πως θα έχει για συνοδοιπόρο την ορθή κρίση για τις τις καθημερινές μας ενέργειες και αποφάσεις προκειμένου από τη μια να επιβιώνουμε και από την άλλη να επιτυγχάνουμε στόχους.

Με απεριόριστη εκτίμηση προς προς "αιώνιο μαχητή" Μιχάλη Καλόπουλο

ΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΒΛΑΚΑΣ, ΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΦΑΣΙΣΤΑΣ... ΤΟ «ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ» ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 212 / 19. 4. «2009»

ΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΒΛΑΚΑΣ, ΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΦΑΣΙΣΤΑΣ...
ΤΟ «ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ» ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν είτε νομίζει, είτε απαιτεί την ταύτιση όλων μα όλων των ανθρώπων γύρω του, με εκείνα που αυτός έχει στο κεφάλι του, ως θρησκευτικές ή άλλες αντιλήψεις.

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν θεωρεί ότι όλοι πρέπει να σέβονται τα δικά του θρησκευτικά σεβάσματα, την ώρα που αυτός όχι μόνο δεν σέβεται, αλλά προσβάλλει χυδαία και ακατάπαυστα τα θρησκευτικά σεβάσματα των άλλων.

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν φέρεται λες και εξ ορισμού όλοι οι συνάνθρωποί του έχουν όρεξη να εκτίθενται στα δικά του ιδιαίτερα έθιμα ή βίτσια, δίχως να ρωτάει ποτέ εάν οι ίδιοι του επιτρέπουν να τους εκθέσει σε αυτά, όπως λ.χ στην εξωφρενική φετινή πρωτοπορία των θεοκρατών της Θεσσαλονίκης να περάσουν τους ασθενείς και το προσωπικό ενός ολόκληρου νοσοκομείου κάτω από τον «επιτάφιό» τους, υποχρεώνοντας σε έκθεση όλους όσους δεν επιθυμούσαν κάτι τέτοιο (λες και δεν έφθανε η ωμή ψυχολογική βία από τους πανταχού παρόντες σε δωμάτια ασθενών, αλλά και σε διαδρόμους ακόμα, «αγίων γραφών» και ποικίλων αγίων «φατσών» του δικτατορεύοντος θρησκευτικού δόγματος).

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν θεωρεί φυσιολογικό το να βομβαρδίζουν τον λαό επί μία ολόκληρη εβδομάδα (και βάλε...) όλες μα όλες οι τηλεοράσεις εντός της επικράτειας του Ελληνικού Κράτους με ωμή θρησκευτική παράκρουση και ανιστόρητα έργα χριστιανικής προπαγάνδας (με πρώτο και κύριο το πληρωμένο από τα χρήματά μας «Κανάλι της Βουλής», του οποίου ο ζήλος αποδείχθηκε υποδεέστερος από ένα πιθανό «Κανάλι των Μακκαβαίων»).

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν την ομολογία της πίστης του («Χριστός Ανέστη!») την εξάγει από τους λατρευτικούς του χώρους σε ολόκληρη την κοινωνία και την χρησιμοποιεί αντί της ευχής «Χρόνια Πολλά!» απέναντι στους πάντες, ακόμα και σε ανθρώπους που, είτε επειδή είναι άθεοι, είτε επειδή είναι θρησκευτικά αδιάφοροι, είτε επειδή πιστεύουν άλλα πράγματα, τους είναι παντελώς αδιάφορο εάν «ανέστη» ή όχι το κεντρικό πρόσωπο την Χ ή Ψ ξένης προς αυτούς Θρησκείας.

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν θεωρεί δεδομένο ότι όλοι κάνουν εκείνα που αυτός κάνει και ως εκ τούτου αγριοκοιτάζει ή καταριέται ακόμα κάποιον συνάνθρωπό του επειδή και μόνον εκείνος δεν πιστεύει ότι η Χ ή Ψ ημέρα είναι «νηστευτική».

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν θεωρεί φυσιολογικό όλα μα όλα τα, υποτίθεται θρησκευτικά ουδέτερα, πολιτικά κόμματα ενός ολόκληρου λαού να στέλνουν αντιπροσωπείες τους, ή ακόμα και τους ίδιους τους αρχηγούς τους, να κάτσουν με σκυμμένο κεφάλι και προσποιητή κατάνυξη δίπλα στους ασύδοτους θεοκράτες και να κουβαλάνε «επιταφίους» ή να υποδέχονται με τιμές αρχηγού κράτους «άγια φώτα» και άγιες δεισιδαιμονίες ακριβοπληρωμένες από τα λεφτά του φορολογούμενου λαού. Και αυτό την ίδια στιγμή που το ποσό που λείπει από τον δημόσιο κορβανά, και γι’ αυτό σχεδιάζονται αλλεπάλληλες επιθέσεις στον ήδη φτωχό ελληνικό λαό με πρόσχημα την πέρα για πέρα στημένη «κρίση», ισούται με την ετήσια φοροδιαφυγή των θεοκρατών σε ό,τι αφορά μόνον την ακίνητη περιουσία τους (και κανείς πολιτικός χώρος δεν έχει το ανάστημα να απαιτήσει ισονομία κοινωνίας και θεοκρατών και, επιτέλους, διαχωρισμό Κράτους - Εκκλησίας).

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν θεωρεί φυσιολογικό να βρίζουν οι αρχιθεοκράτες τις ιδεολογίες και τις κοινωνικοπολιτικές αγωνίες της ανθρωπότητας, για να «ανεβάσει» το δήθεν «χαρμόσυνο μήνυμα» της δικής τους πίστης, ή το να διαφημίζεται οργανωμένα και μαζικά από τα ελεγχόμενα από τους θεοκράτες Μ.Μ.Ε. το υποτιθέμενο «Πάσχα των Ελλήνων», την ώρα που αφενός το Πάσχα είναι των Ιουδαίων και αφετέρου η όποια «ανάσταση», μέσα μες και ολόγυρά μας, μάς έχει ήδη χαριστεί, όπως γίνεται εδώ και εκατομμύρια χρόνια, από την ανθεία Θεά (αρκεί κάποιος να έχει μάτια να δει και μύτη να μυρίσει).

«Μα, μιλάμε για το 98% του λαού», θα κραυγάσουν οργίλοι οι βλάκες και οι φασίστες, μία γνωστή κραυγή που εξακολουθούν να κρώζουν ακόμα και μετά τον προ ολίγων ετών κόλαφο του προηγούμενου αρχιθεοκράτη, ο οποίος μετά βίας απέδειξε την πίστη τού μόλις 30% του λαού με το φαιδρό ζήτημα για τις... «ταυτότητες». Γι’ αυτό και οι Έλληνες Εθνικοί θα πραγματοποιήσουμε εντός των επομένων μηνών πανελλαδική δημοσκόπηση για την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ θρησκευτική ταυτότητα των νεοελλήνων.

Μέχρι τότε, καλή απόλαυση της πραγματικής Ανάστασης που έχει ήδη από την εαρινή ισημερία συμβεί. Δίχως κανενός είδους λυσσαλέα διαφήμιση, δίχως κανενός είδους συντονισμένη προπαγάνδα, δίχως κανενός είδους κατασπάραξη των χρημάτων των φορολογουμένων, δίχως κανενός είδους μίσος για αυτούς που δεν μπορούν να την αντιληφθούν, πόσο μάλλον να την τιμήσουν.

ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ

Πηγή: www.ysee.gr

Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων

Πηγή: http://www.theasis.gr/agora/viewtopic.php?p=4240#4240

Video - παρουσίαση "ΤΑ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ" απο τον Βλάση Ρασσιά

Ο Βλάσης Ρασσιάς σε video απο την παρουσίαση του βιβλίου "ΤΑ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ" του Μάρκου Αυρήλιου εκδόσεις "ΘΥΡΑΘΕΝ" που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΥΣΕΕ Βορείου Ελλάδος.

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ "ΤΑ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ", ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ

Ανοίξτε ηχεία!!!







πηγή: www.ysee.gr

"ΤΑ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ" απο τις εκδόσεις ΘΥΡΑΘΕΝ

Οι εκδόσεις ΘΥΡΑΘΕΝ με επιμέλεια του Γιάννη Αβραμίδη φέρνουν στο προσκήνιο το μεγαλειώδες έργο του Στωικού φιλόσοφου Μάρκου Αβρήλιου ΤΑ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ.

"Στην πρώτη γραμμή του πολέμου, μέσα σ' ένα αντίσκηνο, κατέγραφε τους συλλογισμούς του, έδινε στον εαυτό του συμβουλές, τον εμψύχωνε με τη δύναμη της φιλοσοφίας. Με σκοπό να σταθεί συνεπής στις ιδέες που ενστερνίστηκε στα νιάτα του, ν' αντέξει στις δυσκολίες, να μη παρασυρθεί από τον χείμαρρο των γεγονότων και καταλήξει ένας συνηθισμένος άνθρωπος της εξουσίας, αλλά να παραμείνει αυτό που ήταν: ένας φιλόσοφος-αυτοκράτορας.

Δεν σκόπευε να τα δημοσιεύσει. Έγραφε για να κρατηθεί δυνατός. Δεν πίστευε στην υστεροφημία. Δεν πίστευε καν ότι θα τον θυμάται κανείς. Όμως διαψεύστηκε. Δεκαοχτώ αιώνες πέρασαν από τότε, και τα ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ ζουν ακόμη. Έχουν γνωρίσει αναρίθμητες εκδόσεις, αγαπήθηκαν και υμνήθηκαν από πάμπολλους συγγραφείς ως η ανεξάντλητη πηγή σοφίας. Ως το "αιώνιο ευαγγέλιο", όπως τα χαρακτήρισε ο Ρενάν."

Μπορείτε να προμηθευτείτε το βιβλίο απο τις εδόσεις ΘΥΡΑΘΕΝ

Σελίδες: 320, Σχήμα: 17 Χ 24
Τιμή: 22 ευρώ + ΦΠΑ, ISBN: 978 960 8097 74 2

ΟΜΙΛΙΑ: "Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΩΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ"

Εκδήλωση - Ομιλία

Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2009

Ομιλητής: Δρ. Χρήστος Πολατίδης "Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΩΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ"

Γιατί τελικά ο Ζευς τιμωρεί τον Προμηθέα;
Τον τιμωρεί γιατί έκλεψε την απαραίτητη για την τεχνολογική πρόοδο του ανθρώπου φωτιά ή γιατί πήρε μόνο τη φωτιά και άφησε το Μέτρον και την Αρετή;
Μήπως η υποβάθμιση και η καταστροφή του περιβάλλοντος από τη βιομηχανική επανάσταση και μετά, που συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς μέχρι σήμερα, αποτελεί τραγική επανάληψη του λάθους του Προμηθέα, με απρόβλεπτες πλέον συνέπειες;
Μία προσεκτική προσέγγιση του μύθου, μέσα από τις διασωθείσες πηγές της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική.

Αναλυτικός χάρτης για τη τοποθεσία της αίθουσας εδώ

Πηγή: www.yseeve.gr

ΚΑΛΕΣΜΑ ΥΠΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ

Διότι Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ απαιτεί ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΨΥΧΗΣ και ΖΗΛΟ ΓΙΑ ΑΡΙΣΤΕΥΣΗ.

ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΣ ΑΡΕΤΗ

ΞΕΦΥΛΛΙΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΕΡΣΟΡΑ ΣΑΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ



πηγή: www.rassias.gr

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών υποδέχεται το 2009 με αυξημένη την συνοχή και την δυναμική του, ιδίως μετά τον νέο τρόπο οργάνωσης – ανάπτυξης του κινήματός μας, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 27.9.2008 και δίνει την δυνατότητα της αυτενέργειας και αυθυπευθυνότητας σε κάθε μέλος μας που επιθυμεί για τον εαυτό του κάτι περισσότερο από την απλή οικονομική και ηθική υποστήριξη του αγώνα μας.

Οι τρεις κύριοι στόχοι των τελευταίων 1 ½ ετών, δηλαδή
1.η υλοποίηση εντός της Αττικής του πρώτου πραγματικού και αξιοπρεπούς λατρευτικού χώρου (Ναού ή Ιερού Άλσους με βωμό) της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας μέσα στην δεκαετία 2007 – 2017,
2.η πίεση του Ελληνικού Κράτους για νομοθέτηση του καθεστώτος «Θρησκευτικής Ένωσης» με παράλληλο αίτημα την ΘΕΣΜΙΚΗ αναγνώριση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας
3.η πίεση του Ελληνικού Κράτους τόσο για διαχωρισμό του με την Εκκλησία όσο και για εθνικοποίηση ή για πραγματική και αυξημένη φορολόγηση της περιουσίας της τελευταίας αυτονόητο είναι ότι παραμένουνε οι κύριοι στόχοι μας και για την παρούσα χρονιά, στην οποία ελπίζουμε ότι θα εξακολουθήσουμε να σας έχουμε συμμαχητές, συμπολεμιστές, συντρόφους.

Αρκετοί από εσάς ζήτησαν οι ίδιοι να αυξηθεί η ετήσια οικονομική ενίσχυση των 60 ευρώ, η οποία, έχοντας παραμείνει «παγωμένη» εδώ και πάρα πολλά χρόνια, έχει γίνει πλέον μάλλον συμβολική. Βεβαίως έχουν δίκιο, ωστόσο η οικονομική κρίση των ημερών πιθανόν να δημιουργεί στενότητα σε κάποια μέλη μας, συνεπώς προτιμήθηκε τουλάχιστον για το 2009 το ύψος της οικονομικής ενίσχυσης να παραμείνει στο ίδιο επίπεδο. Και για το 2009 λοιπόν το κίνημά μας περιορίζεται στο να περιμένει τα 60 ευρώ του καθενός μας, αν και, φυσικά, όσοι επιθυμούν και μπορούν δεν εμποδίζονται να συνεισφέρουν περισσότερα. Θέλουμε άλλωστε να πιστεύουμε ότι η υψηλή συνειδητότητα όλων μας είναι δεδομένη.

Όσοι λοιπόν πιστεύουμε ότι το ΥΣΕΕ πρέπει να μείνει στην πρώτη γραμμή του αγώνα, στην οποία από ιδρύσεώς του βρέθηκε λόγω της ποσότητας και ποιότητας του λόγου και του έργου του, ας καταθέσουμε μέχρι τα τέλη του Ιανουαρίου αυτό που η οικονομική μας κατάσταση επιτρέπει. Σας ευχαριστούμε όλους προκαταβολικά και σας στέλνουμε τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς μας.

πηγή: www.yseeve.gr

"ΕΠΙΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ"

Από τον πρόλογο του βιβλίου:

Η Αρχαία Σπάρτη, η αρχαιοτέρα καταστατική Δημοκρατία στην Ελλάδα αλλά και σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα, μία Πολιτεία που εκαλλιέργησε και ετίμησε την έννοια της Ελευθερίας όσο καμμία άλλη Ελληνική πόλη, παρουσιάζεται, δια της προβολής των 2 - 3 μόνον αιώνων ασταθούς ολιγαρχικού πολιτεύματός της επάνω σ’ όλη την Ιστορία της, χύδην ως «ολιγαρχική» και έχει αδικηθεί πολλαπλώς, η δε πραγματική φύση της έχει εντόνως παρεξηγηθεί, σε σημείο που αρκετοί δημοκράτες να την θεωρούν ανοήτως ως παράδειγμα προς αποφυγή και, αντιθέτως, πάμπολλοι μισάνθρωποι και αντιδημοκράτες να την θεωρούν αυθαιρέτως πολιτικώς οικεία τους και άρα εκμεταλλεύσιμη...... ......Αυτό που εδίδαξε στην Ανθρωπότητα και τον Ελληνισμό η Αιωνία Σπάρτη, είναι η απόλυτη Ευθύτης και Ελευθεροπρέπεια και μία πρωτοφανής και άπιαστη αρετή, μοιρασμένη ισοπόσως ανάμεσα στην Αγαθότητα και την (όχι μόνον πολεμική) Ανδρεία. Και ηττήθηκε η Σπάρτη, η οργανική και εύνομη Σπάρτη, η Σπάρτη που, όπως σημειώνει ο περιηγητής Παυσανίας, υπήρξε σε όλη την διάρκεια της ελευθέρας ζωής της η μοναδική Ελληνική πόλη που ποτέ δεν επροδόθη κατά την αρχαϊκή και κλασική αρχαιότητα (και όλως «παραδόξως» κανείς δεν μας το υπενθυμίζει αυτό), για τον ίδιο λόγο που ηττώνται διαχρονικώς στην Ιστορία της ανθρωπότητος όλοι οι αγαθοί, ανώτεροι και ευγενείς άνθρωποι. Επειδή η κυρίαρχη φαυλότης, χυδαιότης και κτηνωδία υπερέχει πάντοτε σε αριθμούς, και επειδή είναι φυσικό η πορεία των πραγμάτων προς τα κάτω να είναι ταχυτέρα και ευκολωτέρα της αντιστρόφου της.
Η Ιστορία που συγγράφουν τα δουλικά του Παγκοσμίου Καθεστώτος, θα είναι πάντα η Ιστορία των νικητών, δηλαδή μία Ιστορία που εσχεδίασαν με μεγάλη τέχνη οι πολύμορφοι εκπρόσωποι της κτηνωδίας για να εξυπηρετήσει την περαιτέρω κυριαρχία τους. Στους αιώνες των αιώνων, μέχρι να ξεπερασθεί τουλάχιστον αυτή η αθλία μορφή του ανθρωπίνου είδους και να περάσουμε σε κάτι ανώτερο που να τιμά τα χαρακτηριστικά του αληθινού Ανθρώπου, δηλαδή του Φιλοσόφου υπηρέτου των Μουσών και του Ορθού Λόγου, δεν θα υπάρχει χώρος στην Ιστορία των κολάκων του εκάστοτε επικρατεστέρου, για να τιμηθούν «ακανθώδη» αντικείμενα όπως η Σπάρτη, αλλά και ο Νεώτερος Κάτων, ο Ιουλιανός και ο Πέντα. Θα υπάρχει όμως άφθονος για να τιμηθούν ο Ιούλιος Καίσαρ, ο Ιουστινιανός και ο Καρλομάγνος. Ο γράφων, για μία ακόμη φορά θα ενοχλήσει με διαφορετική ή ανεπιθύμητη προσέγγιση των θεμάτων. Επί του προκειμένου, η Αιωνία Σπάρτη θα τιμηθεί όχι όπως και όσο το επιθυμούν οι απειράριθμοι απατεώνες που την προσεγγίζουν είτε καταπατητικώς είτε κατασταλτικώς, αλλά όπως και όσο αξίζει στο πελώριο μέγεθός της. Ο γράφων, όπως πάντα έτσι και τώρα, δεν φοβάται μήπως τάχα «εκτεθεί» δείχνοντας «στρατευμένος» επειδή αρνείται ν’ αναμασά τα εντέχνως προκαθορισθέντα και να κρατά ίσες αποστάσεις κατά το γελοίο έθος της εποχής μας, μήπως και ξεκλέψει κάποια μικρή φέτα «εγκυρότητος». Από πού άραγε; Από τους προαναφερθέντες; Όχι βεβαίως. Αυτή η εγκυρότης χάρισμά τους. Η Αιωνία Σπάρτη ΕΔΩ θα τιμηθεί. Και ας στενοχωρηθεί ο απέραντος κύκλος της αγυρτείας και του ψεύδους.
Φίλε αναγνώστη, φίλη αναγνώστρια, καλωσόρισες στον φωτεινό κόσμο όπου κοιμούνται οι νεκροί μας. Οι δικοί μας νεκροί. Οι δικοί μας ήρωες. Οι δικοί μας πρόγονοι.

πηγή: www.rassias.gr

ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΤΡΙΕΣΠΕΡΟ

Χριστουγεννιάτικο κουίζ

Το μάθημα των θρησκευτικών

ΠΟΣΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ;

Oμιλία του Βλ. Ρασσιά στο Συνέδριο "Η Αρχαιοελληνική Παράδοση Στην 3η Χιλιετία", Αθήναι, Αίθουσα Εκδηλώσεων Πολεμικού Μουσείου, 24. 1. 1999)

Αγαπητοί φίλοι

Βρίσκομαι εδώ σε αυτό το Συνέδριο, έχοντας εγείρει προκαταβολικά αντιρρήσεις. Η μία είναι πάνω στην διατύπωση ότι αποτελεί αυτό το.. "κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός του 1999", είναι δηλαδή στο πώς γίνεται κάτι που διοργανώνεται στην αρχή ενός έτους να χαρακτηρίζεται "κορυφαίο γεγονός" και, επίσης, στο ότι δεν στεκόμαστε μπροστά σε κανέναν νέο αιώνα όπως η.. "σωτηρία" αρίθμηση 1999 υπαινίσσεται, εκτός αν είμαστε με τους ηλίθιους εκείνους που τόλμησαν επί αγίου Ισιδώρου της Σεβίλλης να χωρίσουν την ανθρώπινη Ιστορία σε δύο αντίρροπες ροές, ορίζοντας, όπως και ο κάθε φασισμός. το δικό τους "έτος μηδέν" στην υποτιθέμενη γέννηση του Ραβί Τζεσούα τον οποίο ο διαφθορεύς των εθνών και πραγματικός ιδρυτής του Χριστιανισμού Σαούλ ή Σαύλος επέλεξε ως προσωπολατρικό κέντρο της συγκεκριμένης ιουδαϊκής αιρέσεως.

Οι άλλες αντιρρήσεις μου είναι πάνω σε αυτή την ίδια την ιδέα του διαλέγεσθαι σε μία κοινωνία όπως η σημερινή. Οφείλω να ομολογήσω, αγαπητοί φίλοι, ότι βρίσκομαι εδώ δίχως την παραμικρή αυταπάτη ότι τάχα αυτό το Συνέδριο, όπως και όλα τα παρόμοια που έγιναν και ίσως γίνουν, εξυπηρετεί στο ελάχιστο τον διάλογο ανάμεσα στην κυρίαρχη, δικτατορεύουσα κοσμοαντίληψη και την αρχαιοελληνική εκείνη (ανθρώπων αβάπτιστων, "παλαιών", ήτοι .. "παλιανθρώπων") που πριν από μιάμιση χιλιετία τσακίστηκε με φωτιά και σίδερο από την πρώτη για να μπορούν να καμαρώνουν σήμερα οι τοποτηρητές της ότι επιτυχημένα βλακώνουν και αδρανοποιούν τους εν ύπνω απογόνους των αληθινών Ελλήνων. Στις μεταξύ τους συζητήσεις, μακριά από τα βλακωμένα πλήθη που χειρίζονται, αυτοί οι τοποτηρητές λένε και ξαναλένε ότι κανένας διάλογος δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει ανάμεσα στους χριστιανούς και τους πραγματικούς Έλληνες, δηλαδή τους εθνικούς, αφού η κάθε πλευρά εκπροσωπεί έναν κόσμο που ακυρώνει τον άλλον και επίσης, λένε και ξαναλένε, ότι πολύ καλά έπραξαν, οι δικοί τους πνευματικοί πρόγονοι, εκείνοι που εξαπέλυσαν γενοκτονία και εθνοκτονία κατά των αληθινών Ελλήνων, δηλαδή κατά των εθνικών Ελλήνων, αλλά και κατά δισεκατομμυρίων άλλων εθνικών σε ολόκληρο τον κόσμο, ακόμη και έως πρόσφατα, και αν χρειαστεί ξανά να επαναληφθεί πάλι καλά θα πράξουν. Το γελοίο παραμύθι της τάχα "αγάπης", της τάχα "ανοχής" και του τάχα "διαλόγου", ας το αφήσουν κατά μέρος λοιπόν οι εγκληματίες, όπως τουλάχιστον ο ομοϊδεάτης τους ιεροεξεταστής Bernard Gui, ο οποίος διέθετε την στοιχειώδη τιμιότητα να δηλώσει ότι "ο καλός χριστιανός δεν κάνει διάλογο με τον άπιστο αλλά του καρφώνει το ξίφος στην κοιλιά όσο πιό βαθιά μπορεί". Γιατί, όντως, δεν υπάρχει διάλογος από την πλευρά τους. Αρκετοί από το προσκυνημένο νεο-ελληναριό, θες από πίστη θες από βλακεία, θα έκαιγαν τον ομιλούντα με μεγάλη τους χαρά ζωντανό μαζί με τα βιβλία του, αν απλώς το νομικό καθεστώς τους το επέτρεπε. Ας μη ματαιοπονούν λοιπόν, κανέναν μη ηλίθιο δεν μπορούν να πείσουν για τις τάχα "δημοκρατικές" τους διαθέσεις.

Και να που μπήκε στο παλκοσένικο και η δημοκρατικότητα, και κατ' επέκταση η ίδια η έννοια της Δημοκρατίας, της δόλιας Δημοκρατίας που οι χριστιανοί Πατέρες απεκάλεσαν Civitas Diaboli, δηλαδή διαβολικό πολίτευμα. Για ποιά Δημοκρατία μιλάνε αυτοί οι απόγονοι των βυζαντινών θεοκρατών, που ασύστολα διαπερνούν με το πνευματικό τους δηλητήριο έως και την τελευταία πτυχή της καθημερινής ζωής και του ψυχισμού των υπηκόων τους ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΣ κάθε είδους αντίλογο ; Και απαγορεύουν τον αντίλογο, πότε με φυσική εξόντωση των αντιλεγόντων, πότε με ψυχική και άλλοτε πάλι, όταν τα άλλα είναι μη εφικτά για την ώρα τουλάχιστον, με ταφή σε απύθμενα βάθη αποσιωπήσεως και αγνοήσεως. Όταν πριν από λίγες ημέρες, ένας εκ των χθεσινών ομιλητών, γνωστός πρόμαχος του συστήματος που άλλωστε τυγχάνει και εργοδότης του, έλεγε ανιστόρητα πράγματα από ραδιοφώνου σχετικά με την τάχα συνέχεια των ελληνικών εθίμων μέσα από τους αιώνες, η διεύθυνση του ραδιοσταθμού μού αρνήθηκε, προβάλλοντας μία ανόητη φυσικά δικαιολογία, να βγώ στον αέρα και να του απαντήσω και αυτό είναι ένα μόνο στιγμιότυπο από τις εκατοντάδες περιπτώσεις που έχω δει την υποτιθέμενη ισηγορία των πολιτών να στραπατσάρεται κάτω από την μπότα των βυζαντινιστών, των χριστιανών, των εβραιόψυχων και μισελλήνων.

Όπως καταλάβατε καλά, αγαπητοί φίλοι, βρίσκομαί εδώ για να, ανάμεσα σε άλλα, καταγγείλω ευθέως την απάτη του διαλόγου σε μία κοινωνία κατ?εξοχήν μονολογική, βυζαντινή, θεοκρατική, της οποίας ο νύν ύπατος πολιτικός άρχων προσπερνάει την ελληνική σημαία, τον εθνικό ύμνο, το στρατιωτικό άγημα και τρέχει να μπεί όλος πρεμούρα στη σημαιοστολιμένη με τον δικέφαλο των κατακτητών εκκλησία, μπας και τον μαλώσει ο ελλαδάρχης Αρχιεπίσκοπος. Αλλά και να μην ήταν τόσο "κραγμένα" μονολογική αυτή η κοινωνία, πάλι ισηγορία ΔΕΝ θα υπήρχε, όταν καλούμαστε στον ίδιο (ποιόν ίδιο;) χρόνο, οι δύο πλευρές, να αναπτύξουμε κι εξηγήσουμε τις θέσεις μας μπροστά στο νεοελληνικό κοινό που έχει ανατραφεί, διαμορφωθεί και προγραμματισθεί με πολύ-πολύ συγκεκριμένο τρόπο (μέσα από την όχι μόνο απέχουσα από την εθνική διάσταση του Ελληνισμού αλλά επιπλεον και θεοκρατική και αποκοιμιστική προπαγάνδα που ονομάζεται κατ'ευφημισμόν Ελληνική Εκπαίδευση). Όσο για τον περίφημο "διάλογο", τον ΨΕΥΤΟ-διάλογο, που προσποιούνται οι εχθροί του εθνικού Ελληνισμού, ελάχιστα μπορεί να παρθεί αυτός στα σοβαρά από τον όποιον ειλικρινώς επιθυμεί και σέβεται τον πραγματικό διάλογο. Τι μπορεί να συζητήσει κανείς, στό έπακρο έστω καλοπροαίρετος έως σημείου δηλαδή αφελείας, με τα κτήνη που επεκάλεσαν κι αποκαλούν "φαύλους δαίμονες" τους εθνικούς Θεούς μας, "ειδωλολατρεία" την εθνική Θρησκεία μας και "Πολιτεία του Διαβόλου" το θαυμαστό πολυαρχικό πολιτικό σύστημα των προγόνων μας ;

Αυτά τα ολίγα ως εισαγωγή. Αναγκαία ωστόσο για να ξέρουμε πού πατάμε και ποιός είναι ποιός. Αναγκαία για να πάψει επιτέλους το παραμύθιασμα και το, ακόμη χειρότερο, αυτοπαραμύθιασμα. Ζητώ συγγνώμη αγαπητοί φίλοι αν σας αιφνιδίασα δυσάρεστα αλλά επιτρέψτε μου να απέχω του εγκλήματος της περαιτέρω αποκοιμίσεώς σας. Όσοι δεν μπορείτε ν?αντέξετε το.. "θύραθεν" φώς των λεγομένων μου ας μη στενοχωρηθείτε ωστόσο. Αν θέλετε να χαϊδευθούν τ'αυτιά σας μπορείτε κάλλιστα ν'αγνοήσετε ΟΛΑ όσα είπα και θα πώ και να θυμηθείτε μόνο τα όσα χαρωπά και ενθαρρυντικά άλλων ομιλητών. Κανέναν άλλωστε δεν μπορούμε να τον βιάσουμε να γίνει ούτε καλύτερος ούτε χειρότερος από εκείνο που πραγματικά είναι. Όπως και κανείς δεν μπορεί να γίνει Έλληνας με το ζόρι, έστω κι αν αυτο τον διατάσσουν οι αυστηροί πνευματικοί του αφέντες που θέλουν σώνει και καλά, για το δικό τους άνομο συμφέρον, να συγκεράσουν τον αν-εθνικό Χριστιανισμό που τους βολεύει (στα "ιερά" λεγόμενα κείμενα του οποίου πουθενά δεν βρήκα ενδιαφέρουσα αναφορά στην έννοια "πατρίδα" πόσο μάλλον "μητρίδα" !!) με τον Ελληνισμό (που χαρακτηρίζεται από σαφέστατη κοσμογονία, ηρωογονία, θεογονία, στάση του ζήν και του σκέπτεσθαι και, κυρίως, σαφή εθνισμό). Ωσάν να απαιτούν την ανάμειξη ξύλου και σιδήρου για να παράγουν ξυλοσίδηρο.

Κάτι δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτούς ή αυτά που πραγματώνουν αυτό το κάτι. Για να εξετάσουμε λοιπόν τον πραγματικό Ελληνισμό, θα εξετάσουμε τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του Έλληνος Ανθρώπου, του πραγματικού, εθνικού Έλληνος πριν την καταστροφική άφιξη της ξένης Θρησκείας και των ξένων ηθών (και αυτό το τελευταίο τραβάει μάλιστα κάποιους αιώνες πιό πρίν, στη Ρωμαιοκρατία).
Θα τα παραθέσω εδώ λοιπόν αυτά τα χαρακτηριστικά, εν συντομία, όσο τουλάχιστον μου επιτρέπεται από μία σύντομη εισήγηση, και μετά ας κάνετε εσείς, κατά την λογική σας και την συνείδησή σας, την αναγωγή και την σύγκριση. Για να δούμε επιτέλους αν έχει, σε τι βαθμό έχει, ή αν ΔΕΝ έχει καμμία απολύτως πολιτισμική σχέση ο σύγχρονος χριστιανός κάτοικος του ελλαδικού χώρου με τον πραγματικό Ελληνισμό, καθώς και για να συλλογισθούμε σοβαρά αν το παπατζιλίκι περί τάχα "συνεχείας" πρέπει να εξακολουθήσει να αχρηστεύει εκ των έσω το υπόδουλο Ελληνικό Έθνος προς δόξα και τιμή του τετραγράμματου δαίμονος των Ιουδαίων που οι ναρκωμένοι Νεοέλληνες τιμούν μέσα στις συναγωγές τους μαζί με τον ομοούσιο υιό του : "Αλληλούϊα", Αλλελού-Γιαχ.

Ο πραγματικός Έλληνας λοιπόν, είχε πολύ συγκεκριμένες ιδιότητες πολλές των οποίων μάλιστα ταιριάζουν και σε άλλες Παραδόσεις των Εθνικών, ιδίως της Ευρώπης, όπου ανέτως μπορούμε να μιλήσουμε για ευρωπαϊκή ΟΜΟΕΘΝΙΑ. Ως σύνολο, αυτές οι ιδιότητες ή χαρακτηριστικά δομούν την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα στην ελευθεροπρέπεια και την δουλοφροσύνη, ανάμεσα στην ανθρώπινη ιδιότητα και την απλή ανθρωποσχημία (παρά το ότι αυτοί, όπως γυρίσαν και όλον τον κόσμο ανάποδα, το αντέστρεψαν και αυτό και έτσι εμείς οι Εθνικοί είμαστε "γκογίμ", δηλαδή "κτήνη").

Ο Έλληνας λοιπόν χαρακτηριζόταν, κατ'αρχάς, από την, με σαφήνεια ορισμένη, Ελληνική Παιδεία, καθως και από τη συνακόλουθη νοηματική διαύγεια, η οποία εξασφάλιζε με τη σειρά της μία πολύ συγκεκριμένη κατάσταση ιδεών και σχημάτων μέσα στο μυαλό του και επιπλέον την δυνατότητα κατανοήσεως υψηλών, αφηρημένων και βαθέων εννοιών, δίχως την οποία κατανόηση ήταν αδύνατον να σκεφθεί και να λειτουργήσει ως Έλλην. Λυπάμαι που σας απογοητεύω αγαπητοί φίλοι, αλλά τίποτε από όλα αυτά δεν ισχύει για τη συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών χριστιανών κατοίκων του ελλαδικού χώρου.

Ο Έλληνας χαρακτηριζόταν και από σαφέστατα πολυθεϊστική αντίληψη του Κόσμου. Χρησιμοποιώ δε εδώ τον όρο "πολυθεϊστική" εν πλήρει συνειδήσει καταχρηστικά, γνωρίζοντας ότι τόσο αυτός όσο και ο αντίθετός του δεν είναι παρά εφευρήματα του χριστιανικού αταβισμού και της θεολογικής μυωπίας. Και για εμάς τους εθνικούς οι Θεοί δεν είναι τίποτε περισσότερο από το συμπαντικό Έν, πεπληθυσμένο ωστόσο σε ενσυνείδητες δυνάμεις, ενέργειες και ιδέες. Η διαφορά μας με την παραλογο-λατρεία που αυτοαπεκλήθη "Μονοθεϊσμός" είναι στο πού τοποθετούμε το δημιουργικό Αίτιο του Κόσμου, μέσα σε ή έξω από αυτόν και αν εκείνο προϋπήρξε του Κόσμου ή ανεδύθη μέσα από αυτόν για να τον εξυπηρετήσει. Είναι επίσης το άν ο χρόνος κινείται γραμμικά με αρχή και τέλος ή αν κινείται αιώνια και σπειροειδώς. Είναι αν ισχύει αυταρχία ή δημοκρατία στους λεγόμενους "Ουρανούς", είναι εν τέλει αν αυταρχικά ή δημοκρατικά πολιτικά και κοινωνικά σχήματα πρέπει να πραγματωθούν και επί γής κατά μίμησιν της θείας τάξεως. Είναι δηλαδή αν θα ισχύει ή όχι η όλο σιγουριά διατύπωση του Ευσεβίου Καισαρείας ότι οι εθνικοί κατεστράφησαν όχι γιατί τους κατέσφαξαν οι χριστιανοί αλλά γιατί είχαν πολυθεϊα και πολυαρχία ενώ, κατά τον άρρωστο νού αυτού και των ομοίων του, πρέπει ένας μόνον Θεός να υπάρχει στους ουρανούς και, κατ' επέκτασιν, μοναρχία στην κοινωνία των ανθρώπων.

Ο Έλληνας, ο πραγματικός Έλληνας, χαρακτηριζόταν επίσης από Ελευθεροπρέπεια και Παρρησία, που ούτε και αυτές υπάρχουν στους χριστιανούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου, και πώς άλλωστε, όταν μόνοι τους, εν πλήρει εθελοδουλεία, ανέχονται να τους αποκαλούν "δούλους", έστω και με την σαθρή δικαιολογία ότι μόνο θεόδουλοι είναι και τίποτε περισσότερο. Αντίθετα όμως από τα νύν ισχύοντα, τον καιρό των πραγματικών Ελλήνων, η ιδιότητα του ελευθέρου δεν ήταν σύμφυτη με την ανθρωποσχημία αλλά ώφειλε να επιβεβαιώνεται διαρκώς στην καθημερινή πράξη, στον καθημερινό Τρόπο, και ο ελεύθερος άνθρωπος για να παραμείνει τέτοιος, ώφειλε με τη σειρά του να έχει Παρρησία, να διαθέτει δηλαδή συγκεκριμένη θέση και γνώμη που να υπερασπίζεται δημοσίως ακόμη και διακινδυνεύοντας την προσωπική του ασφάλεια.

Ο Έλληνας χαρακτηριζόταν επίσης και από ανοχή προς τις ετεροδοξίες και από το διαλέγεσθαι με λογική μόνον επιχειρηματολογία. Οι φανατισμοί, οι μισαλλοδοξίες και τα παραληρήματα της Ανατολής, που σήμερα δυστυχώς αλωνίζουν σε όλα τα επίπεδα, για τον Έλληνα Άνθρωπο ήσαν τουλάχιστον απαράδεκτα. Το ίδιο απαράδεκτος ήταν και ο ισοπεδωτισμός που ονειρεύθηκε ο Ιουδαϊσμός, εισήγαγε ο Χριστιανισμός και αναπαρήγαγαν έκτοτε αμέτρητα θρησκευτικά, κοινωνικά και πολιτικά μορφώματα και κινήματα. Αντιθέτως, στους πραγματικούς, τους εθνικούς Έλληνες, ίσχυε η αντιισοπεδωτική θέση. Ώφειλαν όλοι, αν ήθελαν να χαίρουν εκτιμήσεως, να μάθουν να αγορεύουν ενώπιον πλήθους ανθρώπων και να αναπτύσσουν συγκροτημένο λόγο, με λογική και μόνον λογική διάταξη και επιχειρηματολογία. Σήμερα, οι ίδιοι που μέσα στις συναγωγές τους είναι άλαλοι και παθητικοί δικαιούνται σώνει και καλά, στο όνομα μάλιστα ενός εκτρώματος της Δημοκρατίας μας, της γνωστής Άμέσου Δημοκρατίας μας που απεκάλεσαν οι όμοιοί τους "πολίτευμα του Διαβόλου", να εκφράζουν άποψη και να διαμορφώνουν κι από πάνω τρελλές πραγματικότητες τις οποίες υποχρεούμεθα να υποστούμε αγόγγυστα εμείς, ως αισχρή μειοψηφία. Δεν θα με εξέπλησσε μάλιστα, αν είχαμε μείνει εκτός Ευρώπης όπως πολλοί βυζαντινιστές ποθούν, να βλέπαμε μελλοντικά ακόμη και.. δημοψήφισμα για ν' αποφασίσει "δημοκρατικά" η αποβλακωμένη και αμέτοχη μάζα αν θα πρέπει να καίγονται ζωντανοί οι εθνικοί ή όποιος άλλος ενοχλεί τους πολλαπλώς κρατούντες. Σάς φαίνεται "τραβηγμένο" ; Θα σας στενοχωρήσω με το να σάς ενημερώσω ότι πρόσφατα σε ημερήσια εφημερίδα, ένας πονηρός επιστολογράφος πρότεινε δημοψήφισμα για ν'αποφασίσει ο λαός (ποιός λαός, αυτός που ενημερώνεται από την Τηλεόραση και βλέπει αδιαμαρτύρητα καθ' εκάστην την οθόνη να πλημμυρίζει από ράσο;) αν πρέπει επιτέλους να γίνει ή όχι ο διαχωρισμός Νεοελληνικού Κράτους και Ορθοδόξου Εκκλησίας. Για τέτοιο θράσος μιλάμε.

Ο πραγματικός Έλληνας χαρακτηριζόταν και από ευγένεια, ευνομία και ευσέβεια, όπως και από τη στάση του διαρκώς μάχεσθαι και από την θέληση για αρίστευση. Η σημερινή μας κοινωνία της αγροικίας, της οργανωμένης ανοργανωσιάς και της φαυλότητος, της εμπορευματοποιήσεως των πάντων, της μικρότητος, της υποκρισίας, της ρουφιανιάς, της ανανδρείας, της φυγοπονίας και της πιό χυδαίας ιδιωτεύσεως χρειάζεται απύθμενο θράσος για να συγκρίνει τα άθλια δεδομένα της με εκείνα των Ελλήνων. Και, εύχομαι να μη με ρωτήσει κανείς για την ευσέβεια που ανέφερα, γιατί τότε με λύπη μου θα διαπιστώσω ότι κάποιοι συγχέουν, συν τοίς άλλοις, την λέξη αυτή με την χειρότερη δυστυχία που μπορεί να συμβεί σε άνθρωπο όπως ώριζε ο Εμπεδοκλής, με την "σκοτεινή" δηλαδή "ιδέα για τους Θεούς", ήτοι την θλιβερή θεοφοβία. Ποιά "ευσέβεια" δικαιούνται να επικαλούνται εκείνοι, των οποίων, όπως πολυ σωστά έγραψε ο Ιουλιανός ο των Ελλήνων Παραστάτης, η μόνη θεολογία είναι το να.. σφυρίζουν προς τα αγάλματα και να κάνουν τον σταυρό τοιυς ;

Ο Έλληνας άνθρωπος, αγαπητοί φίλοι, χαρακτηριζόταν και από γενναιότητα, από αφοβία (πέθαινε πολύ εύκολα και άνετα αν η αξιοπρέπεια το διέτασσε), καθωδηγείτο από το πρότυπο του ήρωος και ουχί του μάρτυρος, και ζούσε Κατά Φύσιν. Αυτό το "κατά φύσιν ζήν" που προϋποθέτει οικειότητα προς το σώμα, προς την φύση, πρός τα φυσικά μέτρα και μεγέθη, υψηλή οικολογική συνείδηση και αρκετά άλλα, αποτελεί άπιαστο ιδανικό, αν όχι ανεπιθύμητο κι από πάνω, για τον σύγχρονο κάτοικο αυτού του τόπου, ο οποίος παρόλο που, ευτυχώς, δεν αυξήθηκε πληθυσμιακά τα τελευταία 30 έτη, κατέστρεψε καίρια το φυσικό περιβάλλον και τσιμέντωσε ολόκληρο το λεκανοπέδιο που κάποτε στοίχειωνε η σοφία και σύνεση της Γλαυκώπιδος Θεάς,

Ο πραγματικός, εθνικός Έλληνας, χαρακτηριζόταν και από Λογική, Μέτρο, Λιτότητα και Αφιλοχρηματία. Η ίδια η πόλις δεν επέτρεπε τον υπέρμετρο πλουτισμό και από ένα σημείο και μετά η περιουσία των πλουσίων χρησίμευε για τον καλύτερο στρατιωτικό εξοπλισμό της πόλεως ή για την πολιτιστική ανάπτυξη των πτωχών πολιτών. Ο ευφυέστατος θεσμός της "Αντιδόσεως", με την οποία αν ο εύπορος αρνείτο να προβεί σε χορηγία κινδύνευε να ανταλλάξει περιουσίες με τον οποιονδήποτε ήταν πρόθυμος να προσφέρει στην πόλη τα απαιτούμενα για την χορηγία χρήματα, έκανε την αφιλοχρηματία υποχρεωτικό καθεστώς, εξουδετερώνοντας το ότι ο άργυρος παραλάσσει τας φρένας των ανθρώπων. Φέρτε στο νού σας τώρα, αγαπητοί φίλοι, τον σημερινό χριστιανό κάτοικο του ελλαδικού χώρου και ενημερώστε με κι εμένα τι άλλο σκέπτεται εκτός από χρήματα και "εμβλήματα" ή "φετίχ" επιδείξεως πλουτισμού.

Ο εθνικός Έλληνας χαρακτηριζόταν και από την απόλυτη αυτοθέσμιση των πολτικών και κοινωνικών του πραγμάτων, όπως και από την συμμετοχή στα κοινα και την καταδίκη της ιδιωτεύσεως και της απαθείας ως εξαιρετικά ατιμωτικές καταστάσεις για τον ελεύθερο πολίτη. Ας μην κάνουμε συγκρίσεις σε αυτά τα σημεία με το σήμερα γιατί ακόμη και η απόπειρα συγκρίσεως μολύνει τα πατρογονικά μας θεσπίσματα. Σήμερα, ο Ρωμιός κοιτάζει την λεγόμενη.. "δουλειά του" και διδάσκει τα παιδιά του να κάνουν το ίδιο, αρκεί να είναι γεμάτος ο ντορβάς, ό, τι κι αν αυτό απαιτήσει: αναξιοπρέπεια, σούρσιμο με την κοιλιά, γλύψιμο και κάθε είδους εξευτελισμό.

Ο εθνικός Έλληνας, φίλοι, διέθετε και προσωπική και εθνική αυτογνωσία. Γνώριζε μέσα από την ίδια την Θρησκεία, Ηρωογονία και Παιδεία του το ποιός ακριβώς είναι, το πού είναι εντεταγμένος, καθώς και από πού έρχεται και πού κινείται, τόσο ως άτομο όσο και ως μέλος μιας φράτρας, μιας φυλής, μιας πόλεως, ενός έθνους. Οι τρείς βασικές αρχές της πλήρους συνειδητότητος, δηλαδή η Αυτογνωσία (ποιός είμαι ;), η Αυτοπειθαρχία (τι θέλω να γίνω ;) και η Αυτοδιεύθυνση (προς τα πού θέλω να κατευθυνθώ ;) στον Έλληνα Άνθρωπο όχι μόνο ίσχυαν αλλά και υπήρχαν σαφείς απαντήσεις σε κάθε ένα από τα τρία αυτά ερωτήματα. Ρωτείστε και έναν σύγχρονο Ρωμιό, ή όποιο άλλο θύμα της κοσμοκρατούσης ψυχικής νόσου της Παγκοσμίου Ιερουσαλήμ, και, αν πάρετε λογικές απαντήσεις πέρα από όσες αφορούν οικονομικούς πόθους ή εκτόνωση των δύο χαμηλότερων και ζωωδών ενστίκτων της επιβιώσεως και της αντλήσεως φυσικής ηδονής, παρακαλώ ενημερώστε με κι εμένα τον "ειδωλολάτρη" και "θύραθεν πεφωτισμένο" για να χαρώ.

Τέλος, και συγνώμην αν σάς κούρασα, ο πραγματικός Έλληνας χαρακτηριζόταν από Πολυμέρεια και Φιλοπονία. Αντίθετα από τη σημερινή κυριαρχία της μονολιθικότητος, της εξιδεικεύσεως και της κλειστότητος των οπτικών οριζόντων, ο εθνικός Έλληνας τίμησε στο έπακρο τις δυνατότητές του, έπαιξε με όλα όσα μπορούσε να χειρισθεί και άφοβος ιδρωκόπησε κοιτάζοντας την αιωνιότητα, σίγουρος ότι θα ζήσει και μετά τον βιολογικό του θάνατο μέσα από τα αθάνατα έργα του. Σήμερα, ο Ρωμιός "αντιπροτείνει" τη μονολιθικότητα, την ορθοδοξομανία, την βυζαντινή κλειστότητα και την μανία καταδιώξεως από.. "δαιμόνους" και φανταστικούς, ως επί το πλείστον, έξωθεν εχθρούς την ίδια στιγμή που μοιράζεται χαρωπά την κλίνη του με τους πραγματικούς εχθρούς όχι μόνον της εθνικής του υποστάσεως αλλά και αυτής της ιδίας της ψυχικής του υγείας.

Αυτά τα ολίγα, αγαπητοί φίλοι, τουλάχιστον για να μην ασελγούμε άλλο πάνω στην αρχαία, ή μάλλον την εθνική μας, Ελληνική Παράδοση και να μην αφοδεύουμε τα βυζαντινά κόπρανά μας πάνω στις αδικαίωτες και κατ'εξακολούθησιν καθυβρισθείσες και καθυβριζόμενες ψυχές των προγόνων μας αληθινών Ελλήνων. Μέσα σε αυτή την τρισάθλια βυζαντινή κοινωνία της αγραμματοσύνης, της αγνοίας, της βλακείας, της κλειστότητος, της μισαλλοδοξίας και της δεισιδαιμονίας, δύο μόνον είναι τα αγωνιστικά αιτήματα του συγχρόνου Έλληνος που θέλει ν' ακολουθήσει τον πνευματικό και βιοτικό δρόμο εκείνων των αβάπτιστων, υπέροχων και ελευθέρων ανθρώπων.

Το ανθρώπινο δικαίωμα να υπάρχει ως τέτοιος από τη μία και, από την άλλη, η έμπρακτη αίτηση συγχωρέσεως της δικτατορευούσης κοσμοαντιλήψεως για τα αμέτρητα εγκλήματά της, το τελευταίο απλώς για χάρη εκείνων των ψυχών που μόλις ανέφερα. Ελευθερία να υπάρχουμε λοιπόν, και ηθική δικαίωση των αδικοχαμένων ομοίων μας. Αυτά ζητάμε όλα κι όλα. Είναι οι ψευτοταπεινόφρονες διατεθειμένοι να τα δώσουν, τουλάχιστον σαν φθηνό αντίτιμο τού να λέγονται και αυτοί στο εξής δικαιωματικά Έλληνες ; Θα το ευχόμουν, αλλά πολύ αμφιβάλλω για τις προθέσεις τους και κυρίως για τις αντοχές τους.

"Επιβιώνουν τα προτεινόμενα των Ελλήνων στο τρισάθλιο σήμερα :" με κάτι τέτοιο υποτίθεται ότι ασχολείται το συγκεκριμένο Συνέδριο, παρά το ότι δεν υπήρξε η απαιτούμενη τόλμη για να διατυπωθεί έτσι σε ό,τι αφορά τον χαρακτηρισμό του σήμερα. Δεν ξέρω τι απάντηση θα'θελαν ν'ακούσουν από τα χείλη μου οι αγαπητοί διοργανωτές και ακροατές του, πάντως αυτή είναι, και μάλιστα με κάθε παρρησία και σιγουριά, ΟΧΙ, ΔΕΝ επιβιώνουν. Αντιθέτως, υπόδουλοι και συνεχώς απειλούμενοι, βγάζουμε απλώς κάποιοι λιγοστοί εξαιρετικά γενναίοι άνθρωποι το άπλετο φώς της ψυχούλας μας και το καταθέτουμε στο τραπέζι των Ιδεών, με την αχνή ελπίδα ότι η Ανάγκη που κινεί ανθρώπους και Θεούς κάποτε θα τις χρησιμοποιήσει επ΄οφελεία του ανθρωπίνου είδους και κυρίως επ'ωφελεία των υπολειμμάτων του έθνους των Ελλήνων.

Εκθέτουμε αγνά την μεγάλη αγωνία της ελληνικής ψυχής μας σαν μία κατάλευκη φρέσκια τούρτα σε ένα ζεστό αυγουστιάτικο μεσημέρι. Και από πάνω της πλακώνουν ως εύσαρκες μύγες οι εθνοκάπηλοι, οι αποκρυφιστές, οι φασίστες, οι χριστιανοί, οι βυζαντινόδουλοι, οι μυστικιστές, οι πάσης φύσεως "ρόμπες", οι συνωμοσιολόγοι, οι εβραιόψυχοι, οι ουφολόγοι και οι σειριόπληκτοι, οι μεταπράτες, οι απατεώνες, οι μάγοι και οι μαγισσούλες, οι ξεπουλημένοι, οι μασκαράδες, οι θεοσοφιστές, οι αριοσοφιστές και οι καμπαλιστές, και φτύνουν και αφοδεύουν και μαγαρίζουν. Και εμείς ξαναεκθέτουμε την επομένη μία καινούργια κατάλευκη και φρέσκια τούρτα ελπίζοντας στην απίθανη περίπτωση που θα εξαντληθούν πρώτα οι μύγες παρά οι δικές μας τούρτες. Αυτό και τίποτε περισσότερο, αγαπητοί φίλοι, είναι το πολυδιαφημισμένο όψιμο τάχα "ενδιαφέρον" για την Αρχαία Ελλάδα από κύκλους και άτομα που ΔΕΝ υπήρχαν ή ΔΕΝ φαίνονταν πουθενά, προτού βγώ ανοικτά το 1991 να κραυγάσω, να ουρλιάξω, ότι οι Έλληνες Εθνικοί υπάρχουμε, προκαλώντας μέγα αιφνιδιασμό στα στημένα πράγματα και τις ανόσιες διαπλοκές. Τώρα βεβαίως όλοι τάχα "ενδιαφέρονται" και πουλάνε Ελλάδα, ακόμη και οι δεδηλωμένοι ανθέλληνες με τα αμέτρητα θρησκευτικά και πολιτικά παρακλάδια τους. Ωσάν πάνω από μία πάλλευκη φρέσκια τούρτα ένα ζεστό αυγουστιάτικο μεσημέρι.

Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε.

Τιμή και Μνήμη για Θεούς και Προγόνους.

Πηγή: www.rassias.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΒΛΑΣΗ ΡΑΣΣΙΑ ΣΤΟ KOLONAKI-PRESS.COM

"...Ήδη από την κατάκτηση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Λατίνους άρχισε η πρώτη μεγάλη αμφισβήτηση των μέχρι τούδε χριστιανοκεντρικών πρακτικών καθώς και της συστηματικής απώθησης κάθε αναφερομένου ως «ελληνικού» ως συνδεόμενου με τον «επάρατο εθνικό». Με την αυτοκρατορία της Νικαίας και μετέπειτα την δυναστεία των Παλαιολόγων άρχισε η επανεισαγωγή των όρων «Έλλην και Ελληνικόν» για πρωτη φορά μετά από εκατοντάδες χρόνια ενώ η πνευματική κορύφωση έφερε τον περίφημο Κωνσταντινουπολίτη λόγιο Πλήθωνα Γεμιστό ως τον πρώτο εθνικό πλατωνικό φιλόσοφο του Μεσαίωνα εγκατεστημένο στην μήτρα του ελληνικού εθνισμού τον Μυστρά, τοποθεσία διόλου τυχαία καθώς μέχρι και τον 10οαιώνα μΧ στην Λακωνία και την Αρκαδία υπήρχαν πολυάριθμοι Έλληνες εθνικοί που εξοντώθηκαν από ακραία στοιχεία του βυζαντινού θρησκευτικού φονταμενταλισμού. Ο Μυστράς πάντως του 14ου αιώνος υπήρξε μία μεγάλη πρόοδος Ελληνικής αυτογνωσίας που πόρρω απείχε από τις εποχές που αυτοκράτορες όπως ο Νικηφόρος Φωκάς με οργή εδέχοντο την χλεύη και σαρκασμό των αντίζηλων δυτικών γερμανικών φύλων χαρακτηριζόμενοι -ειρωνικά- ως αυτοκράτορες των Ελλήνων αντί του ορθού των Ρωμαίων.

Η Οθωμανική κατάκτηση δεν επέτρεψε τίποτε περισσότερο πέραν από θολές αντιφατικές αναμνήσεις καθώς και το δημόσιο κάψιμο του σημαντικώτερου έργου του Πλήθωνος από τον Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Οι πρώτες δειλές υπέρ της παλαιάς θρησκείας τοποθετήσεις επισυμβαίνουν με τον Διαφωτισμό αλλά βρίσκουν μεγάλη αντίδραση τόσο σε κύκλους της Εκκλησίας όσο και στους Ρωμαιοπροσανατολισμένους Φαναριώτες.

Αιώνες μετά αυτό το «νοητικό κίνημα» δείχνει να φουντώνει. Περιλαμβάνει ετερόκλητα στοιχεία μέσα του από πρώην αναρχικούς των Εξαρχείων, πολυδιαβασμένους ρομαντικούς της ελληνικής αρχαιότητος, ανήσυχα μαθηματικά πνεύματα μέχρι και σκληρούς ακροδεξιούς που ονειρεύονται την αντίστοιχη Valhalla του Himler εν Ελλάδι. Εμείς επιλέξαμε να σας παρουσιάσουμε τις θέσεις της πιο ενεργούς και διακεκηρυγμένα μη φασιστικής θρησκευτικής οργανώσεως των Ελλήνων Εθνικών το 'Υπατο Συμβούλιο Ελλήνων Εθνικών ή ΥΣΕΕ» που απήντησε σε μεγάλο μέρος των ερωτήσεών μας με τον γραμματέα του Βλάσση Ρασσία. Άλλωστε το φαινόμενο αυτό των «παγανιστών» δεν είναι καν ακραιφνώς ελληνικό υπάρχει σε πολλές χώρες, αλλά στην κατά τα άλλα «καθυστερημένη Ελλάδα» γνωρίζει ξεχωριστή άνθηση..

Ο χρόνος θα δείξει σε όλους μας αν αυτές οι κινήσεις είναι μία ανάγκη αυτού του τόπου ή ονειροπολήματα σφόδρα αρχαιολατρών. Σας υπενθυμίζουμε όμως κάτι, πουθενά δεν γεννιέται ή δεν αναγεννάται τίποτε αν δεν υπάρχει ανάγκη προς τούτο." (Βασίλης Φασούλας)


http://www.kolonaki-press.com/krimmeni-koinonia.html

"Οι Δυναμικές Προεκτάσεις της Αρχαίας Ελλάδος στο Σήμερα"

Ομιλία του Γραμματέα του ΥΣΕΕ Βλάση Ρασσιά στο ΥΣΕΕ Βορείου Ελλάδος:

O Μιχάλης Καλόπουλος στο ΥΣΕΕ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο γνωστός συγγραφέας Μιχάλης Καλόπουλος θα μας ξεναγήσει στα άδυτα της Βίβλου. Η μαγεία, η δεισιδαιμονία και η υπερφυσική πρακτική που χαρακτηρίζει το μονοθεϊστικό βιβλίο της επικρατούσας κοσμοαντίληψης αποτελεί την βάση για τα ψυχολογικά δεινά του σύγχρονου Έλληνα που προσπαθεί δειλά δειλά να απαγκιστρωθεί με όπλο τη γνώση



Πηγή: www.yseeve.gr

Ο Ευγενικός και ο συνηθισμένος άνθρωπος

Οι συνηθισμένες φύσεις θεωρούν όλα τα ευγενή και μεγαλόψυχα αισθήματα ασύμφορα, και, γι΄αυτό, πρώτα απ' όλα τα θεωρούν απίθανα. Κλείνουν το μάτι όταν ακούνε τέτοια πράγματα και μοιάζουν σαν να θέλουν να πουν: "σίγουρα κάποιο όφελος κρύβεται εδώ" δεν μπορεί να δει κανείς τι κρύβεται πίσω απ' το καθετί". Υποψιάζονται τον ευγενικό άνθρωπο σαν να επιδίωκε αυτός λαθραία να εξυπηρετήσει το συμφέρον του. Όταν πείθονται όμως, με τρόπο που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση, για την απουσία ιδιοτελών προθέσεων και κερδών, βλέπουν τον ευγενικό άνθρωπο σαν κανένα τρελό τον περιφρονούν όταν χαίρεται και γελούν με τη λάμψη των ματιών του. "Πώς μπορεί κανείς να χαίρεται με το ότι βρίσκεται σε μειονεκτική θέση; Πώς μπορεί κάποιος που έχει ανοιχτά μάτια να θέλει να βρίσκεται σε μειονεκτική θέση; Σίγουρα, το ευγενικό συναίσθημα πρέπει να σχετίζεται με κάποια αρρώστια του λογικού". Έτσι σκέφτονται και καγχάζουν όπως καγχάζουν και με την χαρά που αντλεί ένας τρελός από την ιδεοληψία του...

Αυτό που διακρίνει τη συνηθισμένη φύση είναι ότι ποτέ δεν ξεχνάει το συμφέρον της, και ότι αυτή η σκέψη για το σκοπό και το συμφέρον είναι πιο ισχυρή κι από τα ισχυρότερα ένστικτα. Σοφία και περηφάνια των φύσεων αυτών είναι να μην επιτρέπουν στα παραπάνω ένστικτα να τις παρασύρουν να κάνουν ασύμφορες πράξεις. Σε σύγκριση μ' αυτές, η ανώτερη φύση, εκείνοι που είναι ευγενικοί, εκείνοι που δείχνουν μεγαλοψυχία και αυτοθυσία υποκύπτουν στα ένστικτα τους, κι όταν βρίσκονται στις καλύτερες στιγμές τους το λογικό τους σταματάει να λειτουργεί. Ένα ζώο που με κίνδυνο της ζωής του προστατεύει τα μικρά του ή που ακολουθεί το θηλυκό ακόμη και στο θάνατο κατά τη διάρκεια της περιόδου του οργασμού, δεν σκέφτεται τον κίνδυνο και τον θάνατο. Tο λογικό του σταματάει γιατί η ηδονή που του δίνουν τα μικρά ή το θηλυκό και ο φόβος μήπως τη στερηθεί το κυριεύουν ολοκληρωτικά...

Ενοχλείται κανείς μ εκείνους που υποκύπτουν στο πάθος της λαιμαργίας αλλά καταλαβαίνει τουλάχιστον την έλξη που γίνεται εδώ τύραννος δεν καταλαβαίνει όμως λόγου χάρη πώς μπορεί κάποιος να ριψοκινδυνεύει την υγεία του και την υπόληψη του για χάρη του πάθους για γνώση. Το γούστο των ανώτερων φύσεων στρέφεται σε εξαιρέσεις, σε πράγματα που αφήνουν ψυχρούς τους περισσότερους ανθρώπους και που δεν φαίνονται καθόλου ελκυστικά. Η ανώτερη φύση έχει ένα ξεχωριστό μέτρο της αξίας. Επιπλέον, συνήθως πιστεύει ότι η ιδιοσυγκρασία του γούστου της δεν είναι ένα ξεχωριστό μέτρο της αξίας. Αντίθετα, η ανώτερη φύση θεωρεί τις αξίες και τις μη αξίες της έγκυρες κατά γενικό κανόνα κι έτσι γίνεται ακατανόητη και μη πρακτική. Μια ανώτερη φύση πολύ σπάνια διατηρεί το απαραίτητο λογικό για να καταλάβει και να μεταχειριστεί τους συνηθισμένους ανθρώπους σαν τέτοιους. Κατά κανόνα δέχεται πως το δικό της πάθος υπάρχει αλλά μένει κρυμμένο σ'όλους τους ανθρώπους, και μάλιστα τούτη η πεποίθηση γίνεται φλογερή και εύγλωττη πίστη. Όταν όμως οι εξαιρετικοί αυτοί άνθρωποι δεν βλέπουν τον εαυτό τους σαν εξαίρεση, πώς είναι δυνατόν ποτέ να καταλάβουν τις συνηθισμένες φύσεις και να κάνουν μια αμερόληπτη εκτίμηση του κανόνα; Έτσι λοιπόν μιλούν κι αυτοί για την τρέλα, για το ασύμφορο και για τις φαντασιώσεις της ανθρωπότητας, γεμάτοι έκπληξη για την τόσο τρελή πορεία αυτού του κόσμου και για το ότι δεν αναγνωρίζει αυτό που του "είναι απαραίτητο". Αυτή είναι η αιώνια αδικία των ευγενικών.

Friederich Nietzsce

Πηγή: www.theasis.gr